Dat smaakt naar meer!


Eetcultuur en de psychologie van eten Congres CVPPP, 29 september 2017

Smakelijke voortzetting!

Eten is van levensbelang. De uitdrukking “eten, werken en slapen” laat zien dat een van onze belangrijkste dagelijkse bezigheden eten is. We werken voor brood op de plank, veel sociaal samenzijn vindt plaats rond de eettafel. In de kerk worden het brood en de wijn geno-men tot geestelijke versterking. Een gebrek aan voeding, of ongezonde voeding, lijdt tot ziekte en verval. Er is een duidelijke relatie tussen voeding en psychische gezondheid. De behandeling van eet-stoornissen wordt steeds meer vanuit een breed, transdiagnostisch perspectief vormgegeven (vgl. Daansen & van Heycop ten Ham, 2014). Tegelijk spelen eetproblemen breder een rol dan alleen bij eetstoornissen. Denk aan een gebrek aan eetlust bij depressie, geen hap door keel krijgen van span-ning bij een angststoornis. Mede geïnspireerd door de herstelbeweging komt er in de ggz meer aan-dacht voor de rol van leefstijl, gezond eten en gezond bewegen. Eten is onderdeel en (on)bedoeld gevolg van behandeling, denk aan de invloed van allerlei medicijnen op gewicht. Medicijnen die zelf ook ‘gegeten’ worden. Het terugkeren van de eetlust en plezierbeleving van smaak is vaak een eerste teken van opklaren van een depressie. Eten is gezond.


Eten gaat over de samenhang tussen biologie en psychologie, tussen lichaam, psyche en ziel. Steeds meer blijken lichaam en geest onafscheidelijk, de geest is belichaamd. Leegte, volheid en gulzigheid zijn zeer religieuze begrippen. Van oudsher wordt geestelijke gezondheid, in religieuze zin, afgeme-ten aan een zekere matigheid – een balans tussen overmatige gulzigheid en overmatige ascese. Het eten en verteren van het Woord komt veelvuldig terug in de Bijbel en religieuze traditie. “Neem het boekje en eet het op. Het zal bitter zijn in uw buik, maar in uw mond zoet als honing.” De mens leeft niet van brood alleen, maar verstandelijk geloven is niets waard als we de hongerigen niet voeden. In onze samenleving zijn veel mensen overvoed, gezond eten – zelf verzameld en bereidt – heeft plaats gemaakt voor allerlei trends en hypes (vgl. Wirzba, 2011). Onze samenleving is geobsedeerd met eten, zijn suiker en vet nou echt zo slecht? Is biologisch eten nou echt zo goed voor het milieu? Wat is de ethiek van voedsel? Het milieu krijgt nu zelfs veel aandacht in de kabinetsformatie.


Het aanstaande CVPPP-congres gaat in op de rol van eten bij psychopathologie (problemen met eten als transdiagnostische factor) en de plaats die eten en voeding hebben in onze diagnostiek en be-handeling in de ggz. Er worden lijnen geschetst vanuit onderzoek en praktijk. Door de dag heen wor-den verbanden gelegd met geloofsbeleving en geloofspraktijk. Rond gezamenlijke eetmomenten zal ruime gelegenheid zijn voor ontmoeting. Smakelijke voortzetting!



Referenties

Daansen, P. & van Heycop ten Ham, B. (2014). Eetstoornissen. In B. van Heycop ten Ham, M. Huls-bergen, & E. Bohlmeijer (Red.), Transdiagnostische factoren: Theorie en praktijk. Amsterdam: Boom.


Wirzba, N. (2011). Food and Faith: A Theology of Eating. North Carolina: Duke University Press.

Oops! This site has expired.

If you are the site owner, please renew your premium subscription or contact support.